خانهء دورترها است . پس از خانهء نزديكان اولىتر و بهتر . و برخى گفته‌اند : فرزندان مورد نظر هستند از كلمهء « بيوتكم » ، چون خانه‌هاى فرزندان ، همان خانه‌هاى پدران مىباشد ، به اين دليل كه اموال فرزند ، همان اموال پدر مىباشد از آنجا كه در حديث نبوى خطاب به فرزندان آمده است : « تو و مال تو از آن پدر مىباشد و چون پيامبر خدا ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) فرمود : « پاكيزه‌ترين چيزى كه انسان مىخورد ، حاصل دسترنج فرد است و فرزند انسان نيز جزء كسب او است . « 1 » از همين جا است كه « ربا » بين پدر و فرزند جريان پيدا نمىكند ، چون در واقع مال آن دو ، يكى است و بحث در زوج و زوجه نيز به همين صورت مىباشد . ورود به منازل مخصوص : 3 - گفته شده است : مقصود از « ما مَلَكْتُمْ مَفاتِحَهُ » ؛ خانه‌هاى بردگان و مملوك‌ها مىباشد . ولى اين قول چيز قابل اعتنايى نمىباشد ، چون عبد و برده مالك چيزى نمىشود و هر آنچه در اختيار اوست ، از آن مالك مىباشد . گفته شده است : مقصود از آن « وكيل » مىباشد و آن فردى است كه در حفظ و نگهدارى خانه يا باغ و بستان وكالت دارد ، بر او رواست كه از آن خانه‌ها يا باغ بخورد ، چون او همانند اجيرى است كه نفقه و خرج او ، بر عهدهء مستأجر مىباشد ، همانند قول پروردگار متعال كه مىفرمايد : « وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ » « 2 » و برخى گفته‌اند . جمع « مفتاح » و آن به معنى كليد مىباشد . 4 - « او صديقكم » يعنى : « از خانه‌ها و منازل دوستانتان » با حذف مضاف كه آن عبارت از « بيوت » مىباشد . از امام صادق ( عليه السّلام ) روايت شده است : « به خدا قسم دوست آن مردى است كه وارد خانه دوست خود مىگردد . پس از طعام و غذاى او بدون اذن او مىخورد » و باز از آن حضرت روايت شده است : « آيا يكى از شماها دست خود را به جيب دوست يا كيسهء او وارد مىكند و از آن برمىدارد ؟ » گفتند : نه : حضرت فرمود : « پس شما

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص ، 184 ( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء ، 59